Still, though I know it's wrong, I can't help it.  Still, I am affected.  Still, I can't breathe.  Still.  I just want everything to stay still for a moment, let me rest.  Still, life goes on.  Still, we must move on.

It's very hard to determine what will the outcome be.  I didn't realize that this will take a toll on me.

Though I may have struggled through today and generally felt stressed, something happened that made my day.  Apparently, I can still fool them.  Hahaha.  XD

Though, still I wish I can fool the other half of the population too. :(

I can feel the effects microblogging has done to me.  Gah!  I need to detoxify.  From you, from this, from all that's being thrown my way.

Hindi mo kilala yang mga kaibigan mo. Hindi mo sila kilala simula sa pagkabata.

Friends, I can count on you, right? :(  Please remember that you can count on me.

Kakatapos lang namin mag-usap ng Nanay ko.  At, minsan nakakainis.  Nakakapagod mag-explain sa kanila ng side ko: me, my sexuality, my religious beliefs.  Pero, sa tingin ko, naintindihan naman niya ang gusto kong sabihin.  At naintindihan ko rin (finally) what kind of family member I must be.

Nakakainis yung best friend mo, ayaw makinig sayo.  Magsasabi ng problema sayo, tapos sasabihin mo kung bakit siya nagkakaganun, na nakakasama sa kanya ang ganyang klase ng buhay, ang mga kaibigan niya ay hindi nagiging mabuting impluwensya sa kanya.  Tapos hindi naman makikinig sayo.  Iiyakan ka pa.

Alam ko na kung bakit ayaw ng Nanay ko na malasing ako.  Kasi, kahit sabihin mong kaibigan mo mga kasama mo.  Kahit na alam mong safe ka sa mga kaibigan mo.  Kahit na alam mong hindi ka nila pababayaan, nandoon pa rin ang risk na kasama kapag ikaw ay nalasing.  Hindi lang sex ang tinutukoy kong risk na mangyari.  Pwedeng magkaroon ng krimen, aksidente, at iba pang bagay na hindi mo naman gagawin kung may kontrol ka sa katawan mo.  Oo, sasabihin mong alam mo pa rin naman ginagawa mo kapag lasing ka, pero, maging totoo tayo.  Kahit papaano, nawawala kahit kaunti ang inhibitions mo diba?  Medyo mas nagiging reckless ka.

Sabi ng Nanay ko, "Hindi ito tungkol sa amin, kung bakit kita pinagbabawalang uminom.  Ikaw ang inaalala namin.  Kami kasi, kahit malasing ka, safe kami dito sa bahay.  Ikaw ang nasa panganib.  Ikaw lang ang makakasigurado na ligtas ka.  Kaya huwag kang magpapatukso.  Wag kang magpapadala sa kaibigan mo.  At mas lalong huwag kang magpapadala sa sarili mo."  Kaya ayun, hindi ako nagpakalasing kagabi.  Pwede namang uminom, wag lang sobra.  Bad yun.

=====

On a lighter side, nagbake kami ng Sans Rival sa bahay nina Bamba. XD Fun fun fun!

Ang saya din maglaro habang nag-iinuman. :D

I miss this feeling. I'm so groggy. :D :D :D -hulaan kung sino ito!

Kailan mo ako hahagkan? Matagal na akong naghihintay. :/

Masaya dapat ako tonight, or at least, dapat magaan ang loob ko. Kasi, tapos na interview ko sa IRC, at mukhang okay naman ang impression ko sa kanila.

Pero may kulang.  Sa tingin ko alam ko naman kung ano yung hinahanap ko, pero, I doubt i-vo-voice out ko siya ngayon.  Baka magkagulo lang.

Dapat din ata, excited ako for SquEEEze bukas.  Pero, ewan.  Nakakainis ang ganito.  Nakakahiya.

Anyway.

It's 9:00pm and I'm still at the tambayan.  Ang dami namin dito.

=====

Nandito yung maganda.

May buhok din dito.

May tumataba.

At si Dora.

May bading din.

Pinaghihinalaang bading.

Pangit na bading.

At ang bituin ng mga bading.

Nasa paligid din ang pukesa.

Ang durugista.

Ang artista.

At ang purita.

Nandito rin ang maton.

At ang baon.

Ang tuod ay naroon.

Marino'y nataon.

Wala na kong masabi.

Ang pangit ng aking labi.

Ang kulit ng mga bata.

Isubsob ko na lang kaya sa lupa?

=====

Wah. Uwian na. Nagliligpit na sila ng tambayan. XD

Bakit tuwing nandyan ka, lagi kitang nilalagay sa paningin ko?

Bakit tuwing wala ka, hinahanap naman kita?

Hahaha. Gusto ko lang gumawa ng issue. :)) Namimiss ko na magkaroon ng issue.

On crushes

Napansin ko lang, hindi ako nauubusan ng crush.  Sa katunayan nga, dumadami lang sila.  Tipong, mawawala lang ang novelty nila, pero, crush ko pa rin.  Hahaha.  Tapos may bago na namang gwapo.  Oh yeah.

Ang hirap naman ng lagay ko: 'di pwedeng mahulog sa 'yo.

Wish ko?  Mabuhay na ang blog ng mga tao. :)  Hindi naman masamang umasa diba?

It's been a long day.

My Thursday started earlier than usual.  My first class usually starts at 10am every Thursday, but I had to go to UP at 8am to meet my groupmates to practice our report for EEE 107.

I got to the meeting, and my partner within the group was not yet there.  I thought maybe she got stuck in traffic.  But it was already 9am is still no sign of her, so I decided to text her.

"Nasaan ka na?"

"Huh? Nasa bahay?"

Hahaha.  Fail.  Apparently, she wasn't listening when we decided yesterday that we'll have this meeting.

Anyway, at 10am, I got to my first class, and since my professor was just discussing the answers to our recent exam, I slept through it. Finally I got an 90+ exam in this subject.  I ate lunch and went to my next class.. which I also slept through.  Well, I only slept through the second half of the class.

After that, my head in the student organization I am a member of asked me to accompany him while he goes looking for judges for our upcoming national quiz show.

I was about to go into detail, but I think it's prudent not to.  It's suffice to say that, even though things are getting finalized and stable for the quiz show, it's still scary to know that circumstances may take a bad turn.

Oh and, I don't know if he's playing dumb, but I really don't know how to answer his questions.